Ἐπιστήμη
καὶ
εὐτυχία
- Γέροντα, ἔχει διατυπωθῆ ἡ ἄποψις, ὅτι μὲ τὴν τεχνολογικὴ ἀνάπτυξι καὶ ἐξέλιξι θὰ λυθοῦν ὅλα τὰ προβλήματα. Τί λέτε;
- Τὸ ἀντίθετο
συμβαίνει. Ἐπειδὴ βγάλαμε τὸν Χριστὸ ἀπὸ τὴν ζωή
μας, ὅσο ἀναπτυσσόμεθα
καὶ ἐξελισσόμεθα
τεχνολογικῶς, τόσο κατερχόμεθα
καὶ ὀπισθοχωροῦμε
ἠθικῶς. Καὶ
σήμερα ἡ τεχνολογία καὶ ἡ ἐπιστήμη ἔχουν θεοποιηθῆ. Καὶ ἴσως ἐπιτρέπει
ὁ Θεὸς αὐτὴν
τὴν κατάπτωσι, γιὰ νὰ ἀντιληφθοῦμε τὴν
ὑπερηφάνειά μας. «Πέπτωκεν ὁ ἄνθρωπος
ἰσοθεΐα φαντασθείς», λέγει ἕνα τροπάριο τῆς
Ἐκκλησίας. Ἐπειδὴ
φαντάσθηκε ὁ ἄνθρωπος, ὅτι μπορεῖ νὰ γίνη ἴσος
μὲ τὸν Θεό, ἔφαγε τὸ ράπισμα καὶ σωριάστηκε κάτω. Ὁ Θεὸς
ἐπιτρέπει καὶ
σήμερα αὐτὰ τὰ
πράγματα καὶ ἴσως ἀλλὰ
χειρότερα αὔριο, ὡς
τίμημα τοῦ μεγάλου τολμήματος, τὸ ὁποῖο
κάνουμε. Θέλουμε νὰ θεοποιήσουμε τὶς ἱκανότητές μας, τὴν ἐπιστήμη καὶ τὴν τεχνολογία, νὰ θεοποιήσουμε τὴν
διάνοιά μας. Σὰν
νὰ λεμε στὸν Θεό: «Δὲν ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ σένα, μποροῦμε
μόνοι μας νὰ φτιάξουμε τὴν
ζωή μας».
Ἂν διαβάσετε τοὺς
ὑλιστὲς ἐπιστήμονες
τοῦ δεκάτου ἐνάτου
αἰῶνος, θὰ
δῆτε νὰ λέγουν,
ὅτι στοὺς ἑπόμενους αἰῶνες,
καὶ μάλιστα στὸν
ἀμέσως ἑπόμενο,
ὁ ἄνθρωπος μὲ
τὴν ἐπιστήμη θὰ λύση ὅλα τὰ πορβλήματά του. Τὰ πάντα!
Καὶ ἡ ἠθικὴ
ἀκόμη θὰ
καθορίζεται ἀπὸ τὴν
ἐπιστήμη. [ΣΧΟΛΙΟ ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.: Μήπως ἔτσι δὲν συμβαίνει μὲ τὴν ὁμοφυλοφιλία; Ἡ ἐπιστήμη
τῆς Ψυχιατρικῆς
καὶ τῆς Νομικῆς –καὶ δὲν συμμαζεύεται– ἐπιδιώκουν
νὰ τὴν
ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ στὴν κοινωνία δημιουργώντας μιὰ νέα «ἠθική».] Δὲν θὰ
χρειάζεται μεταφυσική, ἐξωανθρωπίνη ἠθική, μία ἠθική, ποὺ τὴν δίνει κάποια αὐθεντία, ποὺ λέγεται
Θεός. Ἡ ἴδια ἡ ἐπιστήμη
θὰ διδάξη στὸν ἄνθρωπο τὰ καθήκοντά του!
Καὶ εἴδαμε
ποὺ φθάσαμε. Ἡ ἐπιστήμη
καὶ ἡ τεχνολογία ἐπραγματοποίησαν
μὲν ἰλιγγιώδη ἅλματα, ἀλλὰ ἔχουμε φθάσει νὰ
τρέμουμε ἀπὸ στιγμὴ
σὲ στιγμὴ
κάποιο πυρηνικὸ ὄλεθρο.
Ὄχι πλέον γιὰ μερικὲς χιλιάδες ἢ ἑκατοντάδες
χιλιάδες ἀνθρώπων, ἀλλὰ
γιὰ ὁλόκληρο τὸν πλανήτη. Εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, τὸ
τίμημα τῆς ἰσοθεΐας.
Ἂν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ζοῦσαν ὅπως θέλει ὁ Κύριος, θὰ εἶχαν, βεβαίως, ἀναπτύξει τὶς δυνάμεις, μὲ τὶς ὁποῖες τοὺς προίκισε ὁ Θεός, ἀλλὰ συγχρόνως θὰ πρόσεχαν πολύ, ἐπειδὴ καὶ ἡ ἠθικὴ συνείδησίς τους θὰ ἦτο ἀνεπτυγμένη. Δὲν θὰ προχωροῦσαν ἀσυλλόγιστα πέραν τοῦ
σημείου ποὺ μποροῦν
νὰ ἐλέγξουν. «Κατὰ τὸ
πάπλωμά τους, ὅπως λέγει καὶ
ἡ λαϊκὴ παροιμία, θὰ
ἅπλωναν καὶ τὰ πόδια τους». Σήμερα ἁπλώσαμε
πολὺ περισσότερο τὰ
πόδια μας ἔξω ἀπὸ
τὸ πάπλωμα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ κρυοπαγιάσουμε!
