Διαταγή του Θεού προς τον Ιωνά να κηρύξει στη Νινευή, η μετάνοια των κατοίκων.

Το θεόπνευστον βιβλίον του Ιωνά του προφήτου αναφέρεται εις μίαν πολυάνθρωπον ειδωλολατρικήν πόλιν βυθισμένην εις την αμαρτίαν, την Νινευή. Σκοπός του άμεσος είναι να δείξη κατά τον πλέον παραστατικόν τρόπον το έλεος και την συγκατάβασιν του Θεού προς τους οιουσδήποτε αμαρτωλούς, όταν αυτοί δείξουν ειλικρινή μετάνοιαν και διάθεσιν προς διόρθωσιν.

Εις το βιβλίον του ιστορεί ο Ιωνάς την άρνησίν του εις την εντολήν του Θεού να μεταβή και κηρύξη μετάνοιαν προς τους Νινευίτας, το ταξείδιον προς Θαρσίς, την φοβεράν τρικυμίαν, της οποίας αιτία υπήρξεν αυτός, την απόρριψίν του υπό των ναυτών εις την θάλασσαν, την κατάποσίν του υπό τεραστίου κήτους, το οποίον και τον εξήμεσεν εις την παραλίαν. Κατόπιν νέας εντολής του Κυρίου μετέβη εις Νινευή, όπου εκήρυξε την εντός τριών ημερών καταστροφήν της. Το κήρυγμά του έγινεν αιτία μετανοίας των κατοίκων και σωτηρίας των, πράγμα το οποίον ελύπησε μέχρι θανάτου τον Ιωνάν, διότι τον παρουσίαζεν, όπως αυτός ενόμιζεν, ως ψευδοπροφήτην. Διά της κολοκύνθης όμως ο Θεός αισθητοποίησεν εις αυτόν το έλεός του προς τους μετανοούντας. Συ, του είπεν ο Θεός, ελυπήθης διά μίαν κολοκύνθην ξηρανθείσαν, διά την οποίαν δεν εκοπίασες. «Εγώ ου φείσομαι υπέρ Νινευή, της πόλεως της μεγάλης;»  

(Από την εισαγωγή του εν λόγω βιβλίου της Παλαιάς Διαθήκης)
.........................................

Ο Θεός μιλά (απευθείας) στους Ισραηλίτες, ο Δεκάλογος.

Από την Παλαιά Διαθήκη(*), Έξοδος 20,1 έως 20,22 και Έξοδος 31,18.

    Και ελάλησε τότε ο Κύριος όλους τους λόγους τούτους λέγων·

Εγώ είμαι Κύριος ο Θεός σου, ο οποίος σε έβγαλα από την Αίγυπτον, από την χώραν εκείνην της δουλείας. Δεν θα υπάρχουν δια σε άλλοι θεοί πλην εμού. 
Δεν θα κατασκευάσης ποτέ δια τον εαυτόν σου είδωλον ούτε εικόνα από όσα υπάρχουν στον ουρανόν άνω, όσα εις την γην κάτω και όσα εις τα ύδατα κάτω από την γην. Δεν θα προσκυνήσης αυτά, ούτε θα τα λατρεύσης· διότι Εγώ είμαι Κύριος ο Θεός σου, Θεός ζηλότυπος, ο οποίος επιβάλλει τιμωρίας εις τα τέκνα δια τας αμαρτίας των γονέων των μέχρι τρίτης και τετάρτης γενεάς, εις όσους με μισούν. Αλλά στέλλω το έλεός μου εις τας χιλιάδας εκείνων, που με αγαπούν και φυλάσσουν τας εντολάς μου.

Προπαρασκευή των Ισραηλιτών για την αποδοχή του Νόμου

Από την Παλαιά Διαθήκη(*), Έξοδος 19,1 έως 19,25.

Κατά τον τρίτον μήνα της εξόδου των Ισραηλιτών από την Αίγυπτον, ήλθαν οι Ισραηλίται αυθημερόν από την Ραφιδείν εις την έρημον Σινά. Εξεκίνησαν από την Ραφιδείν, ήλθον εις την έρημον του όρους Σινά και κατεσκήνωσαν απέναντι από το όρος. Ο Μωϋσής ανέβη στο όρος του Θεού. Εκάλεσεν αυτόν ο Θεός από το όρος και του είπεν· “αυτά θα είπης στους απογόνους του Ιακώβ, αυτά θα αναγγείλης στους απογόνους του Ισραήλ. Σεις οι ίδιοι με τα ίδια σας τα μάτια είδατε πόσα εγώ έκαμα εις τιμωρίαν των Αιγυπτίων, πώς δε επήρα σας ωσάν εις πτέρυγας αετών και σας έκαμα ιδικούς μου, λαόν ιδικόν μου. Και τώρα εάν προσεκτικά ακούσετε την εντολήν μου και φυλάξετε την διαθήκην μου, θα είσθε εις εμέ λαός εκλεκτός μεταξύ όλων των άλλων εθνών, τα οποία, είτε το θέλουν είτε όχι, είναι και αυτά υπό την εξουσίαν μου, διότι ιδική μου είναι όλη η γη. Σεις όμως θα είσθε ιδικόν μου ιδιαίτερον βασίλειον ιερέων και έθνος άγιον. Αυτά τα λόγια θα πης στους Ισραηλίτας”.

Ο Θεός εμφανίζεται στον Μωυσή

Από την Παλαιά Διαθήκη(*), Έξοδος 3,1 έως 3,16.

Ο Μωυσής εποίμαινε τα πρόβατα του πενθερού του Ιοθόρ, του ιερέως αυτού της χώρας Μαδιάμ και έφερεν αυτά κάποτε πέραν από την έρημον στο όρος Χωρήβ. Εκεί εφανερώθη προς αυτόν άγγελος Κυρίου εις φλόγα πυρός, η οποία εξήρχετο από την βάτον. Παραδόξως η βάτος εκείνη εφλέγετο, άλλα δεν κατεκαίετο. Ιδών τούτο ο Μωυσής είπεν· “ας πλησιάσω εκεί να ίδω το θαυμαστόν τούτο φαινόμενον της βάτου, η οποία φλέγεται αλλά δεν κατακαίεται”. Όταν ο Κύριος είδεν ότι ο Μωυσής πλησιάζει να ίδη το φαινόμενον, εκάλεσεν αυτόν από την βάτον λέγων· “Μωυσή, Μωυσή”! Εκείνος δε είπε· “τι είναι; Τι συμβαίνει;” Ο Θεός απήντησε· “μη πλησιάσης εδώ· λύσε και βγάλε τα υποδήματά σου, διότι ο τόπος, όπου ίστασαι, είναι γη αγία”! Και προσέθεσεν εν συνεχεία· “εγώ είμαι ο Θεός του πατρός σου, ο Θεός του Αβραάμ, ο Θεός του Ισαάκ και ο Θεός του Ιακώβ”.

Η καταστροφή των Σοδόμων

Από την Παλαιά Διαθήκη(*), Γέννεσις 19,1 έως 19,29.

Κατά δε την εσπέραν έφθασαν οι δύο άγγελοι εις τα Σόδομα. Ο Λωτ εκάθητο κοντά εις την πύλην των Σοδόμων. Όταν είδε τους ξένους, ηγέρθη, επροχώρησεν εις συνάντησίν των, τους επροσκύνησε μέχρις εδάφους και είπεν· “ιδού σας παρακαλώ, κύριοι, λοξοδρομήσατε εις τον οίκον του δούλου σας να καταλύσετε εκεί, να πλύνετε τους πόδας σας και ενωρίς το πρωϊ συνεχίζετε τον δρόμον σας”. Εκείνοι είπον· “όχι. Εις την πλατείαν, στο ύπαιθρον θα διανυκτερεύσωμεν”. Ο Λωτ παρακλητικώς επίεζεν αυτούς, ώστε εκείνοι υπεχώρησαν. Επήγαν προς αυτόν και εισήλθον εις τον οίκον του. Ο Λωτ παρέθεσεν εις αυτούς δείπνον. Έψησεν άζυμον άρτον εις την φωτιά και έφαγον.

Προαναγγελία καταστροφής των Σοδόμων. Και για δέκα δικαίους θα εσώζοντο.

Από την Παλαιά Διαθήκη(*), Γέννεσις 18,16 έως 18,33. 

          Οι φιλοξενούμενοι τρεις άνδρες ηγέρθησαν από το τραπέζι, έστρεψαν το πρόσωπόν των προς τα Σόδομα και τα Γόμορρα και επορεύοντο προς αυτά. Μαζή δε με αυτούς και προπέμπων αυτούς επορεύετο και ο Αβραάμ. Είπε δε τότε ο Κύριος· “δεν θα κρύψω εγώ από τον Αβραάμ, τον δούλον μου, αυτά, τα οποία θα κάμω. Ο Αβραάμ θα αναδειχθή γενάρχης, πατριάρχης μεγάλου και ισχυρού έθνους και δι' αυτού θα λάβουν τας θείας ευλογίας όλοι οι λαοί της γης. Διότι εγώ εγνώριζον απ' αρχής ότι ο πιστός και ενάρετος Αβραάμ θα διδάξη τα τέκνα του, εφ' όσον ζη, και δι' αυτών τους απογόνους του που θα γεννηθούν υστέρα απ' αυτόν, να τηρούν τας εντολάς του Κυρίου, ώστε να ζουν με δικαιοσύνην και να εφαρμόζουν δικαίαν κρίσιν, δια να αποστείλη ο Κύριος στον Αβραάμ και τους απογόνους αυτού όλα όσα του έχει υποσχεθή”. Είπε δε εν συνεχεία ο Κύριος· “κραυγαί πολλαί από τα Σόδομα και την Γομόρραν ανέρχονται προς εμέ· αι αμαρτίαι των είναι πάρα πολύ μεγάλαι. Θα καταβώ, λοιπόν, εκεί, δια να ίδω, εάν πράγματι αι αμαρτίαι των είναι όπως αι κραυγαί που ανέρχονται προς εμέ η όχι. Οπωσδήποτε θέλω να μάθω”! Δύο δε από τους ξένους αυτούς άνδρας ανεχώρησαν από εκεί και ήλθαν εις τα Σόδομα. Ο Αβραάμ ήτο όρθιος εκεί πλησίον του Κυρίου.

Ο Θεός φιλοξενείται από τον Αβραάμ

Από την Παλαιά Διαθήκη(*), Γέννεσις 18,1 έως 18,15.

      Εφανερώθηκε δε ο Θεός στον Αβραάμ, που ήτο κοντά εις την δρυν Μαμβρή και εκάθητο εις την θύραν της σκηνής του κατά τον Νότον. Εσήκωσε τα μάτια του ο Αβραάμ και είδεν αίφνης τρεις άνδρας ορθίους απέναντι του. Αμέσως ετρεξεν εις συνάντησίν των από την θύραν της σκηνής του, προσεκύνησεν αυτούς έως στο έδαφος. Και είπε· “Κύριε, εάν τυχόν ευρήκα χάριν ενώπιόν σου, σε παρακαλώ μη καταφρονήσης τον δούλον σου· ας μου επιτραπή, λοιπόν, να φέρω νερό και οι δούλοι μου να νίψουν τους πόδας σας, και να δροσισθήτε κάτω από το δένδρον. Εγώ δε θα ετοιμάσω και θα σας φέρω φαγητόν, δια να φάγετε, έπειτα δε θα συνεχίσετε τον δρόμον σας, από τον οποίον παρεξεκλίνατε έως εμέ, τον δούλον σας, δια να μου κάμετε την τιμήν να σας περιποιηθώ”. Εκείνοι δε είπαν· “κάμε όπως είπες”. Έτρεξεν ο Αβραάμ εις την σκηνήν, όπου ευρίσκετο η Σάρρα και της είπε· “τρέξε και ζύμωσε τρία μέτρα σιμιγδάλι και κάμε το λαγάνες εις την φωτιά”. Έτρεξε δε εκεί, που έβοσκαν τα βόδια του, επήρε τρυφερό και παχύ μοσχάρι και το έδωσεν στον υπηρέτην, ο οποίος έσπευσε να το ετοιμάση. Έπειτα από ολίγην ώραν έλαβεν ο Αβραάμ βούτυρον και γάλα και το μοσχάρι, το οποίον έψησεν ο υπηρέτης, παρέθεσεν αυτά στους ξένους και έφαγον. Αυτός δε εστέκετο όρθιος πλησίον αυτών κάτω από το δένδρον.

Όταν η επιλογή γίνεται με ιδιοτέλεια

Από την Παλαιά Διαθήκη(*), Γέννεσις 13,1 έως 13,18. 

Ο Άβραμ και η σύζυγός του με όλα τα υπάρχοντά των και ο Λωτ μαζή με αυτόν, έφυγον από την Αίγυπτον και ήλθον εις την έρημον περιοχήν, εις τα νότια μέρη της Χαναάν. Ήτο δε ο Άβραμ πολύ πλούσιος εις ζώα, εις άργυρον και εις χρυσόν. Από δε την έρημον αυτήν επορεύθησαν έως εις την Βαιθήλ και άκριβώς στο μέρος εκείνο, όπου προηγουμένως ο Άβραμ είχε στήσει την σκηνήν του, μεταξύ Βαιθήλ και Αγγαί· εις την τοποθεσίαν, όπου έκτισεν, αμέσως μόλις είχε φθάσει προηγουμένως, θυσιαστήριον προς τιμήν του Θεού, του οποίου το όνομα είχεν επικαλεσθή. Και ο Λωτ, ο οποίος συνεπορεύετο μαζή με τον Άβραμ, είχεν επίσης πρόβατα και βόδια και ιδικόν του υπηρετικόν προσωπικόν, σκηνίτας.

Επειδή δε τα πρόβατα, τα ζώα και τα άλλα υπάρχοντα του Άβραμ και του Λωτ, ήσαν πολλά και δεν τα εχωρούσε όλα μαζή η περιοχή εκείνη, έγινε φιλονεικία μεταξύ των ποιμένων του Άβραμ και των ποιμένων του Λωτ. Τότε δε κατοικούσαν την Χαναάν εκτός των Χαναναίων και οι Φερεζαίοι. Είπε δε ο ειρηνικός Άβραμ στον Λωτ· “δεν πρέπει να υπάρχουν φιλονεικίαι και έριδες μεταξύ μας ούτε μεταξύ των ποιμένων μου και των ποιμένων σου, διότι ημείς είμεθα συγγενείς, είμεθα αδελφοί. Διατί να φιλονεικούμεν; Εις την διάθεσίν μας δεν ευρίσκεται όλη αυτή η χώρα; Λοιπόν ας χωρισθώμεν. Πήγαινε συ, όπου θέλεις. Εάν μεταβής εις αριστερά, εγώ θα πορευθώ εις τα δεξιά· εάν συ υπάγης δεξιά, εγώ θα προχωρήσω αριστερά”.

Σεβασμός στους γονείς

Από την Παλαιά Διαθήκη(*), Γέννεσις 9,18 έως 9,29. 

Τα παιδιά του Νώε, τα οποία εξήλθον από την κιβωτόν, ήσαν ο Σημ, ο Χαμ και ο Ιάφεθ. Ο Χαμ ήτο γενάρχης των Χαναναίων. Αυτοί οι τρεις ήσαν οι υιοί του Νώε. Από αυτούς δε εγεννήθησαν και επληθύνθησαν οι άνθρωποι και διεσπάρησαν εις όλην την γην.
Ο Νώε έγινε γεωργός, ήρχισε να καλλιεργή την γην, και εφύτευσε μεταξύ των άλλων, και αμπελώνα. Έπιε δε από τον οίνον και εμέθυσε. Μεθυσμένος δε καθώς ήτο, εγυμνώθη εντός της οικίας του, χωρίς να το αντιληφθή.

Ο Χαμ, ο πρόγονος των Χαναναίων, είδε την γύμνωσιν του πατρός του και εξελθών εγνωστοποίησεν εμπαικτικώς το γεγονός στους δύο αδελφούς του, οι οποίοι ευρίσκοντο έξω. Αμέσως δε ο Σημ και ο Ιάφεθ έλαβον το ιμάτιον του πατρός των, έθεσαν αυτό στους ώμους των και οπισθοβατούντες μέχρι του πατρός των εσκέπασαν την γύμνωσιν αυτού έχοντες το πρόσωπόν των προς την αντιθέτον διεύθυνσιν, και έτσι δεν είδον καθόλου την γύμνωσιν του πατρός των.

Η ύπαρξη πολλών γλωσσών στον κόσμο, αποτέλεσμα της αποστασίας των ανθρώπων από τον Θεό

Από την Παλαιά Διαθήκη(*), Γέννεσις 10,32 έως 11,9. 

  

…..Αυταί είναι αι φυλαί των υιών του Νώε κατά τας γενεαλογίας αυτών και κατά τους λαούς. Από αυτούς οι απόγονοί των διεσπάρησαν επί της γης μετά τον κατακλυσμόν εις διαφόρους χώρας και νήσους.

Απ' αρχής και μέχρι της εποχής εκείνης όλοι οι άνθρωποι ωμιλούσαν μίαν γλώσσαν, είχον την ίδιαν ομιλίαν. Όταν οι απόγονοι του Νώε εξεκίνησαν από τα ανατολικά μέρη, εύρον την πεδιάδα εις την περιοχήν Σενναάρ και κατώκησαν εκεί. Εκεί είπεν ο ένας στον άλλον· “ελάτε να πλάσωμεν όλοι μαζή πλίνθους και να τας ψήσωμεν εις την φωτιά”. Αι πλίνθοι εχρησίμευσαν εις αυτούς ως λίθοι οικοδομής· ως συνδετικόν δε υλικόν, ως πηλόν, μεταξύ των πλίνθων, εχρησιμοποίησαν την άσφαλτον. Είπαν δε κατόπιν μεταξύ των· “ελάτε να οικοδομήσωμεν όλοι μαζή δια τον εαυτόν μας και την φήμην μας πόλιν και ένα πύργον, του οποίου η κορυφή θα φθάνη έως τον ουρανόν. Ετσι θα αφήσωμεν όνομα στους απογόνους μας, πριν διασκορπισθώμεν στο πρόσωπον όλης της γης”. Και ήρχισαν να κτίζουν την πόλιν και τον πύργον.

Το ουράνιο τόξο, Σημείο του Θεού στον κόσμο

Από την Παλαιά Διαθήκη(*), Γέννεσις 8,14 έως 9,17.  

     

…..Κατά δε την εικοστήν εβδόμην του δευτέρου μηνός εστέγνωσεν η ξηρά από τα ύδατα του κατακλυσμού.

Τότε ωμίλησε Κύριος ο Θεός προς τον Νώε και του είπε· “έβγα από την κιβωτόν, συ μαζή δέ με σε και η γυναίκα σου και τα παιδιά σου και αι γυναίκες των παιδιών σου· Βγάλε από την κιβωτόν όλα τα θηρία όσα υπάρχουν εις αυτήν και κάθε τι έμψυχον από τα πτηνά έως τα κτήνη και κάθε ερπετόν, που σύρεται εις την γην, ώστε τίποτε πλέον να μη μείνη εις την κιβωτόν. Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε εις όλην την γην”. Και πράγματι εξήλθεν από την κιβωτόν ο Νώε και η σύζυγος αυτού, τα παιδιά του και αι γυναίκες των παιδιών του μαζή με αυτόν. Εξήλθον επίσης από την κιβωτόν όλα τα θηρία και όλα τα κτήνη και κάθε πτηνόν και κάθε ερπετόν, που κινείται εις την επιφάνειαν της γης, κατά το είδος αυτών. Και έκτισεν ο Νώε θυσιαστήριον εις έκφρασιν ευγνωμοσύνης και δοξολογίας προς τον Κυριον. Επήρε δε και προσέφερε θυσίαν ολοκαυτώματος προς τον Θεόν από όλα τα καθαρά κτήνη και από όλα τα καθαρά πτηνά. Ο δε Θεός ωσφράνθη την ευώδη οσμήν της ευχαριστηρίου θυσίας και σκεφθείς απεφάσισε και είπε· “δεν θα καταρασθώ πλέον την γην εξ αιτίας των πονηρών έργων των ανθρώπων, μολονότι η καρδία του κάθε ανθρώπου ρέπει και είναι προσηλωμένη επιμελώς στο πονηρόν εκ νεότητος αυτού. Δεν θα πλήξω και δεν θα καταστρέψω άλλην φοράν κάθε ζωντανήν υπαρξιν επί της γης δια κατακλυσμού, όπως έκαμα τώρα. Εφ' όσον θα υπάρχη η γη, δεν θα παύσουν να υπάρχουν σπορά και θερισμός, κρύο και ζέστη, άνοιξις και θέρος, ημέρα και νύκτα.